Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာ. Show all posts

2012/01/25

ျဖစ္တည္မႈ\မရွိ /သက္ေသျပခ်က္\မရွိ/ စည္းရွိ\ေဘာင္လြတ္ /သို႕\ေသာ္……..



ျဖစ္တည္မႈ\မရွိ /သက္ေသျပခ်က္\မရွိ/ စည္းရွိ\ေဘာင္လြတ္ /သို႕\ေသာ္……..

ခႏၵာကို ေတြ႕ေတာင္အရိပ္ကိုရွာဆဲခုခ်ိန္ထိ ေ၀ေနတုန္းပဲလားႏွင္းရယ္
လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ေအာင္ အေမွာင္ေတြကိုသြန္ခ်ျပစ္ခ်င္ရဲ႕
ညေနခင္းေတြျဖတ္ျပီးစိမ္းလန္းမယ္ဘ၀တြန္သံထဲ အလင္းသဲ႕သဲ႕စီး၀င္မယ္
ကိုယ္႕ၾကမၼာကိုယ္ထုဆစ္ဖို႕ရာဇ၀င္ကို ငန္႕လင္႕ခဲ႕ရ
အနားသတ္မညီမွန္း ရိုက္ခ်က္တိုင္းကိုညွိခဲ႕ရ
အိပ္ဖန္ေစာင္႕ဘ၀ရဲ႕ ငိုျငည္းသံည ကံၾကမၼာကို သတုိးသမီးအျဖစ္သိမ္းဆည္းခဲ႕ရ
ခင္ဗ်ားတို႕ထင္သလို ရိုးရွင္းပါတယ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ ဇာတ္လမ္္းေတာ႕မဟုတ္ဘူး
အေနာက္ေတာင္ ဆီက ျမဴေတြခပ္အအ ပြင္႔က်လာခဲ႕တယ္
သူခ်က္ျခင္းထျပန္သြားတယ္ ဟိုကိုင္းမွာ ဘာမွခ်န္မထားခဲ႕ဘူး
ကုိယ္ခင္းတဲ႕လမ္းကိုယ္ျပန္ေလွ်ာက္ဖို႕ ဘာဟန္ေရးေတြျပေနရဦးမွာလဲတဲ႕
ေခါင္းကိုေမာ႕ျပီးရင္ေကာ႕လိုက္တယ္
သူေမေမကသူ႕ကိုသိပ္ခ်စ္တာပဲ ေနာက္ျပီးသူေဖေဖနဲ႕သူဖိုးဖိုးက
သူတို႕ထက္ပိုျပီးသူ႕ကိုခ်စ္တယ္ (ဒီေနရာကရိုက္ကြင္းေကာင္းတယ္……..အခမဲ႕ေၾကာ္ျငာက႑)
အမွန္တရားလား ေဟ႕ ….၀င္ခဲ႕ေလ ဟိုနားကခံုလြတ္ေနတယ္
လူမရွိရင္က်ေနာ္ခဏ ယူ ပါရေစ…..
မွန္းစမ္း ငါ႕ေမာင္………ဒဏ္ရာကေတာ္ေတာ္နက္ပါလား
ႏွင္းစက္ေလးက ေလတိုးသံေတြကို ငဲ႕ၾကည္႕ရင္းခပ္တိုးတိုးေလးျငီး ေငြ႕မိ
လမ္းျဖတ္ကူးေနရင္း မီးပြိဳင္႔ခ်က္ျခင္းစိမ္းသြားတယ္
ဘာကိုမွ မမက္ေမာပါဘူး…..
အရာအားလံုးကိုလြတ္လပ္စြာဆံုးရႈံးျပစ္လိုက္တာ
ေနာက္ဆံုးေတာ႕က်ေနာ္ နဲ႕သူဘယ္ေတာ႕မွ မဆံုရာအရပ္ကို
သတိတရ မွတ္တိုင္ထုစိုက္လို႕ အဲဒီကမၻာပတ္လမ္းမွာ အရံျဂိဳလ္လို႕ကိုယ္႕ကိုယ္ကိုသတ္မွတ္ခဲ႔တယ္။။။။။။။။။။။။။။

712012

2012/01/12

ငါ၊ က်ႏုပ္၊ က်ဳပ္ ၊အရိုင္း (သို႕မဟုတ္) တမန္ေတာ္


သူ႕ကိုလူ၀တ္ေၾကာင္ေတြ၀တ္ျပဳၾကတယ္
နတ္ဘုရားေတြကေတာက္တိုမယ္ရၾသ၀ါဒေျခြလို႕                                                                                  
ဓမၼေတးခ်ီးမြမ္းမႈေတြ……..။

သူ………….၀ိညာဥ္ကိုေျပးလမ္းခ်ဲ႕ခဲ႕                                                                                                    
လက္တစ္ဖက္နဲ႕လမ္းျပတယ္                                                                              
က်န္တစ္ဖက္ကဘယ္သူမွမသိတဲ႕အရပ္မွာ……..။

ဘုရားေက်ာင္းလား…….                                                                                                          
ဘုရား၀တ္ျပဳရာေနရာလား………….                                                                                                
ဘုရားေတြထုတ္တဲ႕အလုပ္ရံုလား……..                                                                                                
ဘုရားကိုေမြးဖြားရာအရပ္လား………                                                                                                     
ဘုရား…..ဘုရား……ဘုရား…………                                                                                               တဒဂၤ…..စိတ္က်ဥ္းၾကပ္ ကို္ယ္႕လမ္းေၾကာင္းကိုု                                                                      
ကုိယ္႕ဦးတည္ရာျပန္ေမာင္းရ…..

သူ႕ကိုနဲနဲလႈပ္ၾကည္႕တယ္                                                                                                                   သူ႕အသံမၾကားရဘူး                                                                                                                                    
သူသတိမရတာလား                                                                                                                                      သူမိႈင္ေတြေငးရပ္  သူ႕လက္မွာ ခက္ဆစ္ေတြဖြဲ႕                                                                                      
သူရပ္တဲ႕အရပ္ကိုပဲသူျပန္ရပ္                                                                                                                
သူအရပ္ကိုသူျပန္ရွာတုန္း သူ႕အရိပ္တို႔လႊမ္းသြားခဲ႕……………။ ။


အလင္းသစ္ (အျဖဴေရာင္စြန္းတဲ႕ႏွလံုးသားမ်ား)                                                                                   ဇန္န၀ါရီ ၄ ရက္ ၂၀၁၂။

2011/12/16

လက္ရံုးတစ္ခုနဲ႕အုပ္မိုးမႈ႕တစ္စံုတရာ မျပဳအပ္ခဲ႕ေသာ


ေကာင္းကင္ရဲ႕စာမ်က္ႏွာတစ္ျခမ္းမွာ                                          အနက္ေရာင္က်မ္းတစ္ပုိဒ္နဲ႕                                                                                                                         ငါဟာ ၾကက္ေျခရိုက္ႏွိပ္ခံရသူပါ                              သူမေလ…………………သူမ……………….                                                                    ခပ္ရိုင္းရိုင္းဂ်ိဳေတြတပ္ ႏွာမႈတ္သံမ်ိဳးစံုနဲ႕                             ဘယ္သူေတြလြတ္လပ္ဖို႕တိုက္ခတ္ေနတာလဲ                 မိုးေခါင္ဖို႕ေအာ္တဲ႕ေလညွင္းက………                                         ေဆာင္းနဲ႕ရင္ခ်င္းခတ္                                                                    ဒီစၾကၤာ၀ဌာကိုဆြဲဆန္႕တစ္ေန႕ျပီးတစ္ေန႕                           တိမ္တိုက္အေဟာင္းေတြ……..ျပန္……….ပြင္႕               သူမက…………….က်ေနာ႔ရဲ႕လက္ဖ်ံရိုးတစ္ေခ်ာင္းပါ               ေကာင္းကင္ခပ္ၾကပ္ၾကပ္မွာ                                         ၀ိညာဥ္ေခၚသံေတြၾကားရခဲတယ္                                                                                       ငါ႕စိတ္ေတြေႏြတစ္တြင္းစာကုတ္ခပ္                                                                                                              ဒီလိုနဲ႕ သကၠရာဇ္ေပါင္းမ်ားစြာကိုစားသံုးလို႕                                                                         ပင္႔သက္ေတြေလာင္းရိပ္မွာ ႏိုးထခဲ႕ျပန္္ေပါ႔              အဲဒီမနက္ေတြအတြက္သီ၀ရီေတြမပြင္႔၊                                                          မိရိုးဖလာယဥ္ေက်းမႈေတြမပြင္႔        ေခတ္စနစ္ကိုရႈတည္တည္ေက်ာ္ျဖတ္ျပစ္လိုက္တယ္                                                                                   သူမက …………..ရွင္႔လက္မွာ                                                                                                                 မိုးရယ္ ၊ ေျမၾကီးရယ္၊ ဖုန္မႈန္႕ေတြရယ္နဲ႕                                       က်ေနာ္အယူမသည္းတတ္ဘူး                              ရည္မွန္းခ်က္ဆိုတာမီးမ်ားမီးႏိုင္ပဲေလ                                         ဖန္လံုေလာကတစ္ခုတည္ေဆာက္ခြင္႕ရမယ္ အဲဒီေလာကမွာႏွလံုးသားနဲ႕လူကိုဘုရားသခင္ကဖန္ဆင္းေပးအပ္မယ္                                     အဲဒီလူသားကို ဧဒင္ဥယ်ဥ္မွာအေစာင္႕အျဖစ္ထားမယ္ အဲဒီဥယ်ာဥ္ကတားျမစ္ထားတဲ႕သစ္သီးကိုဥယ်ာဥ္ေစာင္႕ဘ၀နဲ႕စားမယ္                                                 ေရာင္နီေရ……….ကုလားကာဟုတ္ခနဲ႕ခ်                                             ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္မွာ                                          ၀တ္ေက်တမ္းေက်ေတာင္မလင္းခဲ႕ေသးဘူး                                                                            ငါ႕ဘာသာေဗဒေတြ ငါ႕၀ပ္က်င္းမွာခင္းက်င္း                                         ေဆာင္းတစ္တြင္းလံုးဘ၀အျဖစ္ေပါ႔။။

သက္ေ၀
၁၅၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၁၁။

2011/11/21

၈၇။ ေစာင္႔မၾကည္႕ျဖစ္တဲ႕ေျခလွမ္း

ကိုရင္ခ်မ္းေရ....

ျမိဳ႕မွာေကာ႕လားဆိုလား၊ LP ဆိုလား၊ Language Poetryဆိုလား

က်ဳပ္ျဖင္႔မေခၚတတ္လို႕လွ်ာယားလိုက္တာ

အဲဒါၾကီးေတြတ၀ီ၀ီျမည္ျပီးေျပးလႊားေနေလရဲ႕

ေသာက္ျမင္ကိုကတ္ေရာဗ်ာ..

ေျပာရဦးမယ္႕ဗ်.....ကိုရင္ခ်မ္းရ

ဟိုတစ္ေန႕ကဗ်ာ ကုန္းတစ္၀က္၊ ေရတစ္၀က္နဲ႕ ဘာသာေဗဒခပ္ၾကပ္ၾကပ္မွာ

က်ဳပ္ျဖင္႔ေမာ္ဒန္လား၊ ေမာ္ဒယ္လားအဲဒီကကိုမတက္ႏိုင္ခဲ႕ပါဘူး

ဒီၾကားထဲခင္ဗ်ားတို႕ျမိဳ႕ကႏြားေတြကမ်က္မွန္နက္ၾကီးေတြတပ္ျပီး

ရႈတည္တည္ၾကီးရပ္လို႕ ဟဲဗီးေဂၚတယ္၊ ဟဲဗီးေဂၚတယ္နဲ႕တြန္သတဲ႕

ကိုရင္ခ်မ္းေရ...

လူဆိုတာလန္႕ႏိုးတတ္တဲ႕အိမ္မက္ကိုမွစိုးရိမ္ထိန္႕လန္႕စြာခံုမင္တတ္သတဲ႕လား

က်ဳပ္လည္း ၃၁ ထပ္တိုက္ရဲ႕ ၅လႊာမွာေနဖူးခ်င္လိုက္တာ

ဟိုငတိေတြလို စားခ်င္ထစား၊ သြားခ်င္ထသြား ျပီးေတာ႕ေလလည္လို႕ "ဂြီ " ကနဲ႕ျမည္မွ

ကဗ်ာပါလို႕ေခါင္းစဥ္ထတပ္ခ်င္ရွာသေပါ႔

ကဗ်ာဆိုတာဘာလဲဗ်ာ...

ရင္ထဲကပြင္႔ထြက္လာတဲ႕ေသြးစြန္းေနတဲ႕စာရြက္တစ္ရြက္လား

ကိုယ္႕ကုိယ္ကိုအတင္းအဓမသင္းကြပ္တာလား

မႏိုင္မနင္းလြယ္ထားရတဲ႕ကိုယ္၀န္ေဆာင္တစ္ေယာက္ရဲ႕ကေလးေမြးျခင္းတစ္မ်ိဳးလား

လူ႕ယဥ္ေက်းမႈကိုခ်ိဳးေဖာက္တာလား စသည္ျဖင္႔စသည္ျဖင္႔ေပါ႔ဗ်ာ...

အခုတစ္ေလာ Neomodern နဲ႕Nihilist ေတြကိုက်ဳပ္ျဖင္႔အခြင္႔ရရင္ တစ္ၾကိမ္ေလာက္ခလုတ္တိုက္ခ်င္ပါေသးတယ္

ဘာပဲေျပာေျပာဗ်ာ........ အမွန္ကိုမလိုအပ္တဲ႕အခ်ိန္မွာ

အမွားဆိုတာလက္ခံသင္႔တဲ႕အေၾကာင္းခင္ဗ်ားကိုေစာက္ေဖာင္းထုတဲ႕သူေတြရဲ႕စိတ္ကို

နဲနဲေလာက္ဘရိတ္တပ္ေပးပါ.........။။

2011/11/14

၇၈။ ယစ္တိုင္


ဆႏၵ…

မြတ္သိပ္မႈ႕ရဲ႕ေနာက္ကြယ္မွ

တစံုတရာကိုမီးထြန္းရွာတုန္း

အေနာက္ေလတခ်က္ေၾကာင္႕

ငါ႕ကမၻာေမွာင္တယ္



၀ိုးတ၀ါး..

ၾကယ္မ်ားကိုေမာ႕ၾကည္႕ရင္း

စိတ္မပါလက္မပါျဖစ္ေနတဲ႕

ေသြးသံရဲရဲစစ္တလင္းထဲ

ငါ၀င္လိုက္တယ္




စိတ္ကို

ဓါးအိမ္ထဲက

အသံမျမည္ေအာင္ထုတ္

ခပ္ပါးပါးမာယာလိမ္းက်ံထားတဲ႕

ဗီးနပ္စ္ရဲေ၇ႊ႕ကြက္ေတြထဲ

အလိုက္သင္႕ေမ်ာပါရင္း

ဂစ္တာအိုအတြက္

လက္ခတ္ခဏေပးျဖစ္တယ္



အခ်စ္လား.

မဟုတ္ပါဘူးေလ

ေမွာ္ဆရာလုပ္ေနမွေတာ႔

ေပ်ာက္ခ်ည္ေပၚခ်ည္နဲ႕ေပါ႔



ဘာကိုမွ

မေမွ်ာ္လင္႕ခဲ႕လို႕

ဘာမွမရခဲ႕တာ

ဘာကိုေၾကကြဲျပရမွာလဲ


အႏိုင္အရႈံုးကိုတိုက္ခဲ႕တာပဲ

အလံမထူႏိုင္သူဆိုတာ

ရႈံးစတမ္းေပါ႔။။

2011/11/08

၇၃။ ဒီကဗ်ာမွာဘာမွမပါဘူး


ဒီကဗ်ာမွာဘာမွမပါဘူး


ဘာေတြနဲ ့ပဲခင္းခင္းေပါ ့
ငါ ့က်င္းက ငါ ့က်င္းပဲ
ေကြး..ေကာက္..ညႊတ္...က်ိဳး...
နတ္ဆိုးေတြ ထိုးတဲ ့တေယာတလက္...
ျပႆဒါးရက္ေတြေရာက္ရင္...
ငါ ့ရင္ဘတ္မွာ စေနနံ ့ေတြသင္းတယ္..

တစ္ကိုယ္စာလား
တစ္ကြက္စာလား...
ေရႊ ့ေတာ ့ေရႊ ့ထားမွ
အေရွ ့ဖ်ားဆီကေန...စကား၀ါပြင္ ့သံေတြလင္းသြားတာ
ငါ...ၾကားတယ္....
တကယ္ေတာ႕ငါမွားေနတယ္ဆိုေပမဲ႕
မွန္ေနတဲ႕အမွားေတြပါ

လူမိုက္ရင္ဘတ္နဲ ့မို ့..
ကေ၀အိမ္မက္ကို...ေတးမဆိုဘူး...
သုညနဲ ့မ်ဥ္းျဖတ္ေတြရႈပ္ရွက္ခက္....
ဘာပဲံျဖစ္ျဖစ္
ကံၾကမၼာက..........ယဇ္စီရင္ခဲ႕တာပဲ
ေဟာ......
ငါ ... ဒူးေထာက္ပစ္ခ်
ေကာင္းကင္အနားစေတြ...ပံုခနဲ ပစ္က်လာျပီ။

2011/10/30

၅၄။ ဟဲလို..........ရိုစီ

ဟဲလို.............................ရိုစီ



ဟဲလို ... ရိုစီ

စကားနည္းနည္းေလာက္ေျပာခ်င္တယ္။



ၾကားေနၾကစကားေတြပါဆိုရင္

အရင္ကနင္မၾကားဘူးတဲ႕ဘာသာေဗဒနဲ႕လည္း
ငါစကားမေျပာတတ္ခဲ႕ပါဘူး။

အမွန္ေျပာရရင္ ဆိုေတာ့
အရင္တုန္းက အျမဲအမွားၾကီးပဲေျပာခဲ့တယ္လို ့လည္း
မဆိုလိုဘူး။

ဒီေန ့ဘာေန ့လဲ ။
ဘာဟင္းခ်က္လဲ ။
အဲ့လို ေမးတတ္တဲ့ နိစၥဓူ၀
ေလာက၀တ္အသံေတြလည္းအခုမပါျပန္ဘူး။

သိလား ရိုစီ။

ကိုယ္ ေသာ့အေသခတ္ပစ္လိုက္တဲ႕
အခန္းထဲမွာ မင္းရဲ့ပံုတူပန္းခ်ီရွိတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ဘာမွဆြဲမထားေသးဘူး ရိုစီ ။

လက္ကိုင္အိတ္ေတြနဲ ့မင္းသာယာေနတတ္သေလာက္
ကိုယ့္အတြက္ ေဆးလိပ္တစ္ဗူးေလာက္၀ယ္ေပးရမွာကို
မင္းတြန္ ့တိုေနစရာ
အခုမလိုေတာ့ဘူး ရိုစီ ။

ဒီအခန္းက်ဥ္းထဲမွာပဲေလာကၾကီးကို္
ေျခခ်တဲ႕ငါ႕ရဲ႕ငိုသံေတြသင္းေနမယ္
ငါ႕ကိုျမင္ခ်င္ရင္ငါသံုးခဲ႕တဲ႕ကုလားထုိင္နဲ႕
ငါဆုတ္တံကိုကိုင္ျပီးမင္းရဲ႕ပန္းခ်ီပံုတူကိုခပ္ျပံဳးျပံဳးၾကည္႕ရိုစီ

ဒီပန္းခ်ီကားရဲ႕ေနာက္ကြယ္က
လေရာင္ေတြေအာက္မွာမင္းအတြက္
ရာဆူတာနီေရာရွိရဲ႕သီခ်င္းတပုဒ္ရွိတယ္။
တကယ္ေတာ႕ဒီသီခ်င္းကဘာမွမထူးျခားပါဘူး။
ၾကားေနၾကသံစဥ္ေတြအတိုင္းပါပဲ..ရုိစီ။

ဘယ္လိုလဲ..ရုိစီ
အခန္းေထာင့္က ဂစ္တာတစ္လက္နဲ ့
ေဆးလိပ္ျပာခြက္ျမင္တိုင္း
ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုယ္ျပန္ကိုက္မိေနေသးလား ရိုစီ ။
မလိုဘူး ရိုစီ ။
သူရဲေကာင္းမဆန္သင့္ပဲ မဆန္ပါနဲ ့။

မငိုနဲ ့ရိုစီ ။
မင္းေျပာသလို ဘ၀ဟာ ကဗ်ာမဟုတ္ဘူး ။
ဒါေပမယ့္ ကဗ်ာကေတာ့ ကိုယ့္ဘ၀ ျဖစ္တယ္ ။
ဗိုက္ဖံုးအက်ၤ ီနဲ ့မင္းတစ္မ်ိဳးလွေနမွာပါ ။
ေပ်ာ္ေအာင္ေနပါ ရိုစီ ။

ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ့သီခ်င္း ကို
မင္းအေခြ၀ယ္နားေထာင္လိုက္လို ့ရတယ္ ။
ဘာလုိ ့ေရဒီယိုက လႊင့္လာမဲ့အခ်ိန္ကုိ
ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရတာလဲ ရိုစီ ။

မရွိေတာ့မွ တန္ဖိုးဆို အစကတည္းက
ဘာမွ ျဖစ္တည္မလာတာ အေကာင္းဆံုးပဲ ရိုစီ ။

ရိုစီ...ကေလးငိုသံေတြငါၾကားေနရျပီ..
ငါ႕အခန္းတံခါးကိုခပ္ေစ႕ေစ႕မထားပါနဲ႕
ဖုန္ေတြအလိမ္းလိမ္းနဲ႕ပင္႕ကူအိမ္ေတြေတာင္
ေငြ႕ရည္ဖြဲဲ႕ေနၾကျပီ။

ေပွ်ာ္ေအာင္ေနပါရိုစီ..........
ဘ၀ဆိုတာေလတိုက္တိုင္းလြင္႕ရတဲ႕ျပာျဖဴေတြပါပဲ

ဟဲလို ရိုစီ (ေနေကာင္းပါရဲ့လား)
အေမွာင္က်ေနတဲ႕အခန္းက်ဥ္းေလးမွာ
က်င္႕သားရေအာင္ေနရင္း
မင္းေခါက္ေနတဲ႕အ၀တ္ေတြခဏသိမ္းလုိက္ပါရိုစီ။
အိမ္ေရွ ့ကေရေျမာင္းမွာ ပန္းပြင့္ေတြေမ်ာေနတာကို ၾကည့္ ရိုစီ ။
စကၠဴငွက္ေတြ ေခါက္ေန ရိုစီ ။



သက္ေ၀+ရင္ခြင္ရွိ္န္း

2011/10/27

၂၇။ ခ်စ္သူေပးသြားေသာအလြမ္းေတးသြားေန႕၊ည

ခ်စ္သူေပးသြားေသာအလြမ္းေတးသြားေန႕၊ည

အခုလို........
ခရမ္းေရာင္ေဆးစက္တို႕
ျခယ္သထားတဲ႕ေန႕ရက္ေတြ
တရက္ျပီးတရက္တိုင္ေအာင္
ၾကာ................ခဲ႕..............ျပီ။

လက္၀ဲဘက္ရင္အံုက
ေသြးစက္တို႕နဲ႕
ဂီတာအိုတလက္မွာလည္း
မင္းနံမည္ကို
ျမစ္တစင္းလို........
စီး
ခဲ႕
တယ္
။

ငယ္ငယ္က
ေမေမေတးဆိုသိပ္ခဲ႕တဲ႕
ျခစားေနတဲ႕ရာဇ၀င္အိုထဲက
ကိႏၵရီကိႏၵရာ.............ပံုရိပ္ေတြ
တစ္ညတာေ၀းရေပမဲ႕
ရက္ေပါင္းခုႏွစ္ရာ
ေဆြးရ၏...........................တဲ႕

ကဲ..ခင္ဗ်ားတိုကေရာဗ်ာ..
အဲဒီအခ်ိန္က....
ကၽြန္ေတာ္ကမျမင္ဘူးလုိ႕မူးျမစ္ထင္ခဲ႕တယ္။

အခု...ငါ႕လိုသာ
ဗလာသက္သက္ေန႕ရက္ေတြကို
ခဲျခစ္ကံစမ္းမဲေတြ
အမွတ္နဲ႕
ေပြ႕ဖက္ခဲ႕ရရင္
သူတို႕ေတြဆို.........
ေသ
ေလာက္
တယ္
။

ခံစားခ်က္ကိုအစာသြတ္
ရာသီဥတုအလြတ္တလံုးထဲထည္႕
မီးျပင္းျပင္းေတာင္မေပးနဲ႕
ဒီအတိုင္းေလးပဲလႊတ္တင္လိုက္
တမိုးလံုးလည္းေ၀မယ္...
တေတာလံုးလည္းေၾကြမယ္။

အလြမ္းတို႕ေ၀ေ၀
မ်က္ရည္တို႕တေငြ႕ေငြ႕က်
ေျခာက္ျခားဖြယ္ရာေန႕ညေတြက............ငါ႕ကိုစား
ငါဟာ.........
မီးကိုမွတိုးခ်င္တဲ႕
ပိုဖလံတေကာင္ရဲ႕ဘ၀ပဲ။

အဲဒီေန႕ရက္ေတြမွာ...
ခရိုးခရိုင္လဖၻက္ရည္ဆိုင္ေလးကိုသြား
ေရေႏြၾကမ္းတခရားနဲ႕
ငါ႕ကိုငါျပန္မွ်ားခဲ႕ရတယ္

ေစတန္တို႕၀ွက္ခဲ႕တဲ႕.........ည
ဗီးနပ္စ္ကိုအက်ဥ္းက်ေစတဲ႕...........ေန႕
အဲဒီ........ပူေလာင္လြန္းလွတဲ႕ရက္စြဲေတြကို
အီဂ်စ္ျပကၡဒိန္ထဲက
မိုးေတြရြာမဲ႕ေန႕လို႕
တသက္လံုးအမွတ္ရေနဖို႕
ခဲျခစ္ရာေတြေပးထားခဲ႕မယ္။

၀ဋ္ေၾကြးရွိခဲ႕လွ်င္.............

၂၆။ ဒီကဗ်ာမွာဘာမွမပါဘူး

ဒီကဗ်ာမွာဘာမွမပါဘူး


ဘာေတြနဲ ့ပဲခင္းခင္းေပါ ့
ငါ ့က်င္းက ငါ ့က်င္းပဲ
ေကြး..ေကာက္..ညႊတ္...က်ိဳး...
နတ္ဆိုးေတြ ထိုးတဲ ့တေယာတလက္...
ျပႆဒါးရက္ေတြေရာက္ရင္...
ငါ ့ရင္ဘတ္မွာ စေနနံ ့ေတြသင္းတယ္..

တစ္ကိုယ္စာလား
တစ္ကြက္စာလား...
ေရႊ ့ေတာ ့ေရႊ ့ထားမွ
အေရွ ့ဖ်ားဆီကေန...စကား၀ါပြင္ ့သံေတြလင္းသြားတာ
ငါ...ၾကားတယ္....
တကယ္ေတာ႕ငါမွားေနတယ္ဆိုေပမဲ႕
အဲဒါက
မွန္ေနတဲ႕အမွားေတြပါ

လူမိုက္ရင္ဘတ္နဲ ့မို ့..
ကေ၀အိမ္မက္ကို...ေတးမဆိုဘူး...
သုညနဲ ့မ်ဥ္းျဖတ္ေတြရႈပ္ရွက္ခက္....
ဘာပဲံျဖစ္ျဖစ္
ကံၾကမၼာက..........ယဇ္စီရင္ခဲ႕တာပဲ
ေဟာ......
ငါ ... ဒူးေထာက္ပစ္ခ်
ေကာင္းကင္အနားစေတြ...ပံုခနဲ ပစ္က်လာျပီ။

၂၅။ ခုႏွစ္ေဆာင္ျမိဳင္မွာေခၽြတဲ႕ေတး

ခုႏွစ္ေဆာင္ျမိဳင္မွာေခၽြတဲ ့ေတး

ခ်စ္ေသာ.....စေနမေလးေရ
မီအိမ္မက္ေတြတလက္လက္ထေနတဲ႕


အညတရခံစားခ်က္ေတြနဲ႕
ပန္းပုခက္မွာနားခိုေမွးစက္ဖို႕
ေတးသီေသာလက္နဲ႕ပဲ
ေခ်ာ႕သိပ္အပ္ပါတယ္....

ခ်စ္ေသာ.....စေနမေလးေရ
ေမြ႕ေလွ်ာ္စြာ...အိပ္စက္ပါ
ေစတန္တို႕ျခယ္သတဲ႕ေဆးစက္
ကံၾကမၼာရဟဒ္ေတြနဲ႕
ၾကယ္ေတြလည္းအလင္းငတ္ေနတယ္


မီးစ....တဖက္
ေရမႈတ္....တဖက္နဲ႕
ငါ႕ကို....ထိမ္းခ်ဳပ္ပါ
ဆိုင္းသံဗံုသံေတြတီးခတ္..ေမွာ္

၀င္တဲ႕လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕
ေျပာင္း..ညႊတ္..ေကာ႕..ေကြး
ရာဇ၀င္ေတြလည္းအထပ္ထပ္ကေပးပါ

ခ်စ္ေသာ...........စေနမေလးေရ
နင္....ဟာ...


ငါ.....မမွီႏိုင္တဲ ့....................
ပင္ျမင္စံတို႕ရဲ႕.............
သစ္ခြနက္
မိုးကိုဆန္႕ေျမာက္ျပီး ျမည္တမ္းခဲ႕တဲ႕
အကၡရာကိန္းဂဏန္းေတြျပဳိလဲ
ငါ႕ရဲ႕လက္ေတြဟာ........
ဟိုအရင္ကလုိပဲ
ဖုန္မႈန္႕ရနံေတြဆီကိုပဲ.......ဦးညႊတ္
ခဲ႕ရတယ္


ဒီေကာင္းကင္ၾကီးေအာက္မွာပဲ
ငါ႕နံရိုးေတြကိုရိုက္ခ်ိဳးလို႕
ငါ႕ကိုႏွစ္ျမဳပ္ျပစ္ပါ..
နင္ဟာ.........ငါမခူးရက္ခဲ႕တဲ႕
အသူရာေခ်ာက္ထဲက..............
ပန္းႏုေရာင္
ပတၱျမားတပြင္႔ပဲျဖစ္တယ္

ကံေကာ္၀တ္ဆံတို႕
ထံု...သင္း...ပ်ံ...ေမႊး
လမိုက္ည........ေႏြေလရူးတို႕ေတးဆို
ငါဆိုတာက...............ေၾကကြဲခြင္႕မရတဲ႕
ပူလင္းတဲ႕သံစဥ္တပုဒ္ပါ

မ်က္၀န္းနီနီ
ႏႈတ္ခမ္းကျပာလဲ႕ရီ
ကိႏၵရီလက္နဲ႕ပဲငါ႕အထၳဳပၸတၱိကိုခ်ီပါ
ေငြေတာင္ျပည္အျပန္လမ္းမွာလႊတ္သာခ်လိုက္
သူ႕အတိုင္းေလပဲ...က်ပါေစ

ျမဴႏွင္းတို႕တစက္စက္က်တိုင္း
ၾကည္ျပာေရာင္တျခမ္း
အစိမ္းေရာင္ျမက္ပင္တို႕ရဲ႕အနမ္းေတြနဲ႕
ငါ႕အထၳဳပၸတၱိကိုငါခဏခဏဖတ္ျဖစ္တယ္္

ေျမကိုရွစ္ခိုး...ျမဴခိုးတို႕
ေျပာင္း.....အိ.....ညႊတ္...တြဲ
ငါဟာ....ေၾကကြဲျခင္းရဲ႕...နိဂုဏ္း
(၀ါ)အဆံုးသတ္ကြဲ႕

မိုးေသာက္ယံဆီကေက်းငွက္တို႕
အသက္ရႈသံေတြ......................ငါၾကားတယ္
လမင္းကလည္းအေနာက္ဖက္ေကာင္းကင္ယံကို
ေျခဆန္႕ထားတယ္
တိမ္တအုပ္ရဲ႕ညိႈ႕ယူျခင္းကိုလည္း
ခံထားတယ္

ညဥ္႕ငွက္တို႕ေတးဆိုက်ဴး
ၾကယ္ေတြလည္းရူးျပီ
ညဳိမဲေရာင္ေကာင္းကင္မွာ
အေတာင္ပံတလက္လက္ထေနတဲ႕
ႏွင္းမႈန္မိုးစက္ေတြ
ေတးသီေသာလက္နဲ႕ျငိမ္းေအးေစကဲြ႕

ခ်စ္ေသာစေနမေလးေရ
ၾကယ္ေၾကြညရဲ႕....ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္ေတြနဲ႕
နံနက္ေနေရာက္ျခည္တြန္ခ်ိဳသံခတဲ႕ထိ
ေမွာ္၀င္စြာအိပ္စက္ႏိုင္ပါေစသားကြယ္

၂၃။ ေႏြရင္ခြင္မွာထြန္းလင္းဖူးတဲ႕လမင္း

ေႏြရင္ခြင္မွာထြန္းလင္းဖူးတဲ႕လမင္း


ေမွာင္မိုက္ေနတဲ႕ညတံတိုင္းေတြရဲ႕အလယ္မွာ
ေမာင္တစ္ေယာက္ၾကယ္ေၾကြေတြ
လိုက္ေကာက္ေနမိျပီ
လမင္းငယ္ေရ........

ေ၀းကြာျခင္းနဲ႕စြန္႕ခြါျခင္းဆိုတဲ႕
လမ္းခ်ိဳးႏွစ္ခုဟာ...........
အတိမ္အနက္၊ အလင္းအေမွာင္တူသေယာင္ရွိေပမဲ႕
အခ်စ္ငတ္ခဲ႕သူရဲ႕ရင္ဘက္မွာ
သံသရာပြင္႕ဖတ္ေတြေျခြတိုင္း
အလြမ္း၀တ္မႈန္တို႕ဂုဏ္သတၱိမဲ႕ခဲ႕ရျပီေလ

ဘယ္ရက္ျပန္လာမလဲရယ္လို႕
လက္ေရခ်ိဳးေနခဲ႕တာ
ရက္ေတြေတာင္ေမာင္႕ကိုညႈိးေနခဲ႕ပါျပီ

လမင္းငယ္ေရ.............
ေမာင္ဟာရမၼက္ႏြံ၊ အခ်စ္ႏြံ ကၽြံေနတဲ႕
ဘီလူးၾကီးကြဲ႕

ေသြးဆာေနတဲ႕ရင္ဘက္ကႏွလံုးသားအတြက္
ကိုယ္႕အစြယ္ကိုယ္ရိုးရိုးသားသား
ျပန္မျဖတ္ႏိုင္တဲ႕ေကာင္ပါ

အနက္ေရာင္ကတၱီပါခင္းထားတဲ႕ေမာင္႕ရင္ထဲမွာ
လမင္းငယ္ဆိုတဲ႕ပံုရိပ္ေတြ
ခဏတာခို၀င္ခဲ႕ေပမဲ႕
ဗီးနပ္စ္တို႕ဖန္ဆင္းတဲ႕ေမွာ္၀င္အိမ္မက္ေတြထဲမွာ
ေမာင္တစ္ေယာက္..........
ရွာပံုေတာ္ဖြင္႕ခဲ႕ရေပါင္းလဲမ်ားလွပါျပီကြယ္.....

လမင္းငယ္ေရ...........
အလြမ္းဆိုတာ
အခ်စ္ရဲ႕ရသခ်ိဳခ်ိဳကို
ဆႏၵတို႕ကလက္ခတ္တစံုနဲ႕တီးစဥ္
လွ်ံထြက္လာတဲ႕သံစဥ္အိုပါကြာ

တစ္ခါကခဲ႕ဖူးတဲ႕
ေႏြရဲ႕ရင္ခြင္ဟာ...........
ပူ.........လင္း...........ျပင္း............ေျခာက္
လို႕
ခုဆို..................သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြေတာင္
လွဲေလ်ာင္းရာအရပ္ျဖစ္ေနျပီ

ေမာင္႕ကိုခ်ည္ထံုးျပီးရုန္းျဖတ္သြားတဲ႕
သံေယာဇဥ္ၾကိဳးစတဖက္နဲ႕
လမင္းငယ္ေျပာဖူးတဲ႕အိပ္ယာ၀င္ပံုျပင္ေတြလင္းလက္ဖို႕
အဲဒီ........ပဲ႕ေၾကြေနတဲ႕ၾကယ္စေတြကို
ေမာင္............ျပန္သီကုံုးရဦးမယ္..............လမင္းငယ္ေရ

လမင္းငယ္ေရ..........
ဘယ္ေကာငး္ကင္မွာပဲသာေနသာေန
ေႏြရင္ခြင္ရဲ႕အသက္ရႈသံကို
ၾကားေယာင္ေနခဲ႕ရင္
တရံခါေလာက္ေတာ႕ထြန္းလင္းျပေပးပါ။

၂၂။ သားေကာင္


သားေကာင္

ပူေလာင္မြတ္သိပ္တဲ႕
ယဲ႕တဲ႕တဲ႕..............ေနရဲ႕အျပံဳးတပြင္႕က
လမ္းေဘးဂ်စ္ပစီတေယာက္ရဲ႕
ေပါက္တတ္ကရညည္းခ်င္းေတြကို
ကႏၱာရအိုမွာပဲစည္းခ်က္ေတြနဲ႕ဆိုတယ္.......။

မနက္ျဖန္ရဲ႕နမိတ္.........
ဘူတာအိုေလးလဲတိတ္ဆိတ္လို႕႕
အထီးက်န္ရဲ႕အိမ္မက္ေတြကို
ေသာက္လက္စ............စီးကရက္တိုလိပ္ေတြေတာင္
မီးခိုးေတြနဲ႕................ေခ်ာ႕သိပ္ေနခဲ႕႕ျပီ

ရင္ဘတ္ထူထူမွာ......
ဥပကၡာဆူးဆိပ္ေတြ..........
သံသရာမွာအလိပ္လိပ္တက္လို႕
အျမင္အသိေတြက
အလင္းငတ္တဲ႕......ဓါးလွံလက္နက္ေတြနဲ႔
ကံၾကမၼာ...........ၾကိဳး၀ိုင္း........ထဲမွာပဲ ....
ငါ႕ကိုအမဲလိုက္ခဲ႕ၾကျပီ။ ။

၂၁။ ကၽြန္ေတာ္႕ရင္ဘက္ကအစိမ္းေရာင္ဗီးနပ္စ္

ကၽြန္ေတာ္႕ရင္ဘက္ကအစိမ္းေရာင္ဗီးနပ္စ္

မဟူရာည
ႏွင္းေတြရဲ႕........လက္မွာ
ကၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း
၀ွက္ထားတယ္။

ဇရပ္ပ်က္တစ္လံုး
ဗံုးဆံတခ်ိဳ႕နဲ႕
ဒဏ္ရာရေတးသြားတစ္ပုဒ္

ျဖစ္
တည္
ပ်က္
မေန႕တစ္ရက္က
မရဏေတးသြားနဲ႕
သူကၽြန္ေတာ႕ကိုေခ်ာ႕တယ္။

သစၥာတရားက
နားေလးဟန္ျပဳလို႕
ရမၼက္ေတြနဲ႕အသက္ရႈတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ႕
ကၽြန္ေတာ္မွာ...........
တေယာအိုေလးတလက္နဲ႕
လက္တစ္ဖက္ပဲပါတယ္။

အျဖဳေရာင္ေတြ
ရင္ဘက္မွာစြန္းလို႕
ညေနေရာက္ေတာ႕လြမ္းတယ္။

ဒီေန႕ေတာ႕
ကၽြန္
ေတာ္
နားလည္လိုက္ျပီ။

2011/10/25

၆။ ၃+၄=၁၈၀

၃+၄=၁၈၀



ျဖတ္သြားျဖတ္လာရင္း အျဖတ္ခံလိုက္ရတဲ့
ေျခေထာက္ေတြရဲ့ မ်က္ရည္ရနံ ့ရတယ္ ။
ကားဘရိတ္အုပ္ သံမွာ
ဆာေလာင္ေနတဲ့ ေသျခင္းတရားက ခန္ ့ခန္ ့ညားညားနဲ ့ေပ်ာ္၀င္လုိ ့ ...။

တစ္ကယ္ဆို ဖုန္းေခၚသံတစ္ခ်က္နဲ ့တင္
အေမ့မ်က္ရည္ေတြကို ေျခေဆးတတ္ခဲ့သူပါ
ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ ၾကားဖူးနား၀ ပံုျပင္လုိ
ဒိုးတစ္ခုနဲ ့တစ္ခုအျပိဳင္ပစ္ရင္း
စည္း၀ိုင္းထဲမွာ ပင္လယ္ဟာျပာအတိ ။

လူမႈပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ
စက္ခလုပ္ေတြလိုအေသၾကီးနဲ ့ရွင္ေနတာပါ
ေျပာစရာစကားဆိုတာထက္
စကားျဖစ္ေအာင္ပဲ ေျပာၾကျခင္းက
အရည္ျပားေပၚက အယ္(လ္)ကိုေဟာရဲ့
အလာ့ဂ်စ္ထျခင္းတစ္မ်ိဳးပဲ ။

ခု ,,,,
မၾကည့္မိေအာင္ ၾကည့္ေနတယ္ ။ ။


(ရင္ခြင္ရွိန္း)




၃+၄=၁၈၀




ဘ၀ကို ေဒါင္းခ်ိဳးတခုလို႕ျမင္တဲ့အခ်ိန္မွာ
မြန္းႀကပ္မႈေတြ ပါလာတယ္
ခါးပိုက္ႏိႈက္ေတြ ငါ့အပူေတြကို ခိုးသြားႀကလို႕
ေတာ္ပါေသးရဲ႕…….

ရာဇ၀င္ထဲကသူရဲေကာင္းေတြထက္
သူ႕အသက္ နဲ႕ ငါ့တညလဲသြားတဲ့ “ျခင္” တေကာင္ရဲ႕
သတိၱကို ငါပိုေလးစားတယ္
ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုေတာ့ သူ႕ရဲ႕အစာရွာျခင္းမွာ
ရိုး သား မႈ ေတြ ပါ တယ္ ေလ…..

ရပ္ေနလို႕ ဘာမွမျဖစ္လာဘူး
ဒါဆို မရပ္ပဲ ဆက္သြားရင္ေကာ ဘယ္ေရာက္မွာလဲ
တေနရာရာ ေရာက္မွာေကာ ေသခ်ာလို႕လား
မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ေရာက္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေနရာကိုေရာ
ကိုယ္တိုင္သြားခဲ့တာလား
က်ေနာ္ သံသရာဆိုတာကို သံသယ ရွိေနျပီ……..

ေသခ်ာတယ္
က်ေနာ့္ ကမၻာတျခမ္းမွာ
သစ္ပင္ေတြ မရွိေတာ့ဘူး……။

(ေအးခ်မ္း)




၃+၄=၁၈၀


ကန္႕လန္႕ျဖတ္သြားတဲ႕ရမၼက္ေတြၾကားမွာ
ဆႏၵေတြစိတ္ရွိလက္ရွိေပွ်ာ္၀င္ျဖစ္မိတယ္
တကယ္ဆို၀တ္မႈံကူးျခင္းအစမွာ
ရနံနဲ႕အာသီသဒြိဟမျဖစ္သင္႕ဘူး

မ်ဥ္းျပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္းရဲ႕ဟန္ခ်က္ညီညီေလွ်ာက္မႈ႕
ေနာက္ကြယ္ကမိုက္မဲျခင္းအပိုင္းအစကို
မရဏမင္းရဲ႕ေခ်ာင္းဟန္႕သံလိုေၾကာက္မိတယ္
အသိတရားနဲ႕ေနလာတဲ႕သိကၡာမရွိတဲ႕ေလာကၾကီး
အသင္ပဲကၽြန္ဳပ္ကိုသင္းကြတ္ေပးပါေလာ႕

သိတတ္မႈ႕နဲ႕သိမႈ႕နယ္ပယ္မွာ
မသိစိတ္ထဲမွာသိေနတာနဲ႕သိစိတ္ကမသိေနတာ
သံသရာရထားေပၚကခရီးသြားျခင္းတစ္မ်ိဳးပါ

စကားမေျပာခင္အစာကိုေက်ညက္ေအာင္၀ါးစားပါ
အရည္မွည္႕ေနတဲ႕ဘီယာအရက္လိုပစၥည္းမ်ိဳးကို
ဘုရားမၾကိဳက္၍ကၽြန္ဳပ္အတန္ၾကာစြန္႕ျပစ္ထားပါ၏

အမည္းေရာင္ပညတ္ေတြကိုေက်ာပုိးထားတဲ႕
ေက်ာက္သင္ပုန္းထက္က
အျဖဴေရာင္လြင္႕ေနတဲ႕၀ါက်င္႕က်င္႕အကၡရာေတြေရ...
သုညကေန၀လံုးျဖစ္ေအာင္သင္ေပးတဲ႕
ေလာကဓံရွစ္ပါးကို....
ကၽြန္ဳပ္ကပဲျပန္ျပီးေကာင္းခ်ီးေပးပါရေစ...


(သက္ေ၀)

၅။ စတုရန္း

စတုုရန္း

ဒီလိုနဲ ့ပဲ...
အဆံုးသတ္သြားတယ္...
ဟုတ္တယ္...ဒါဟာ အဆံုးပဲ...
ဒါဟာ နိဂံုးပဲ...


လမ္းရဲ ့တစ္ဖက္မွာ ငါ ့အသက္နဲ ့
နင္ ့လက္ဖ၀ါးမွာ...ငါ ့စာမ်က္ႏွာ
နင္ ့လက္ေဗြရာနဲ ့ပဲ...
ငါ ...ဟာ...ပစ္မႈေပါင္းမ်ားစြာက်ဴးလြန္ခဲ ့...



ငါ ့မွာ...ေဆာင္းရဲ ့သင္းရနံ ့ကိုေႏြအမွတ္နဲ ့..
ရွဳေနရ...ရွိဳက္ခ်ေနရ...
ဒဏ္ရာေတြကို.သီလို ့
တစ္ကိုယ္စာ...ဆင္ျမန္း..
ငါဟာ.... မ်က္ကန္းတေစၧမေၾကာက္
ဒါနဲ ့ပဲ...ရြာရိုးကိုးေပါက္ေ၀းၾကတယ္ဆုိပါေတာ့... (ရင္ခြင္ရွိန္း)




သူ ့အနာဂါတ္မွာ ပန္းပန္ေပးခ်င္တဲ ့...
အေကာင္းစားရင္ဘတ္ကပြင္ ့တဲ ့...
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းမိုးတိမ္တစ္အုပ္...
ခု..ခပ္သုတ္သုတ္နဲ ့ပဲ...
အညတရ မိုးေရစက္အျဖစ္...ရြာခ်...ရြာက်...



ေမွာင္လုိက္တာ
ပိန္းပိတ္ေအာင္ေမွာင္လိုက္တာ...
ဘယ္မွာလဲ...အခုေတာ ့...
သူ ့ကို ဒ႑ာရီပံုျပင္တစ္ပုဒ္လုိပဲ...ဖတ္လိုက္ရတယ္..
အလင္းငတ္တယ္...
တစ္စက္စက္က်ေနတဲ ့...ေဖ်ာ ့ေတာ ့ေတာ ့... မနက္ျဖန္လား
သို ့တည္းမဟုတ္...
သက္တန္ ့အိမ္မက္လား...


အခ်စ္ကို အတၱအေရာင္ဆိုးေပးမိခဲ ့တာလား
ဘယ္လိုမ်ိဳးလဲ...
ဥပမာတစ္ခုခုနဲ ့ေတာင္ မပစ္မွားအပ္တဲ ့...
အခ်စ္သက္သက္ေတြနဲ ့ပါ...


အဲ ့ဒါနဲ ့ပဲ...
ကိုယ္ ့ကန္ ့လန္ ့ကာ...ကိုယ္ခ်ရင္း...
သူနဲ ့ကၽြန္မၾကား...
အနက္ေရာင္ပိတ္ကားတစ္ခ်ပ္ျခားသြားတယ္.... (သခင္မ)






အရင္ကတည္းက.......တစ္(၁).........ပါ
နင္႕ရဲ႕တန္ဖိုးေတြ
နင္႕သီအိုရီေတြနဲ႕ပဲ
ငါ႕မွာ.......
ေပါင္းစပ္ျခင္းေတြလုပ္ေနရတယ္


နင္႕လက္ဖ၀ါးတစံုရဲ႕
အုပ္မိုးမႈ႕ကို
ေကာင္းကင္ပ်ိဳအမွတ္နဲ႕
............ၾကည္ႏူးေနခဲ႕ရ..


တကယ္တမ္းက်ေတာ႕
ငါ႕ရင္ထဲကပန္းခူးမိတဲ႕လက္မွာ
ဘာခံစားခ်က္မွမပါခဲ႕ဘူး..


အဲဒီလိုနဲ႕...
ငါခြင္႕မျပဳတဲ႕မနက္ျဖန္တိုင္းမွာ
ပန္းတိုင္းကိုနင္ကပြင္႕လို႕
နမ္းရႈိက္ခြင္႕ေတြထဲက
ရုန္းထြက္ခဲ႕မိတယ္.......။ (သက္ေ၀)



အလိုၾကီးမိလို႔ အရနည္းခဲ႔တာပါ..
အၾကည္႔တခ်က္အတြက္ဆို
တသံသရာလံုး ရွံဳးနိမ္႔ပါေစ
အျပံဳးမပ်က္တဲ႔ပီတီနဲ႔မိုက္မိုက္မဲမဲစီးဆင္းေနမဲ႔ျမစ္ေလ



သူေျပာလိုက္တဲ႔စကားေတြတိုင္း
ဓါးသြားေတြဘယ္ေလာက္ထက္ထက္
ကြၽန္မ..ေက်နပ္ေနမိတာလဲ ခက္တယ္

တစ္ဘ၀စာထံုးမယ္စိတ္ကူးေပမဲ႔
အခ်ည္မတတ္လို႔
ေျပပ်က္ခ႔ဲတဲ႔သံေယာဇဥ္ဆက္ထံုး
ဘယ္လိုနည္းသံုးသံုး
ေမွ်ာ္လင္႔ျခင္းသစ္ပင္ကပန္းတပြင္႔ေတာင္ေၾကြက်မလာခဲ႔ဘူး


လိုတာထက္ပုိျပီး ပ်ိဳးခဲ႔မိမွေတာ႔
အခ်စ္ေတြေန၀င္ေစာခဲ႔တာ မဆန္းပါဘူးေလ
♥♥တကယ္ဆိုသံေယာဇဥ္ေတြေနေျပာက္ထိုးမွာစိုးလို႔
ရွိသမွ်အားနဲ႔အရိပ္မိုးေပးခဲ႔ယံုပါ



ရင္နဲ႔ခတ္ေတာင္မီးကပြင္႔မလာေတာ႔
အဲ႔ဒီ႔အမွန္ေ၀းတဲ႔ေန႔ရက္ေတြထဲမွာ
ကိုယ္႔ၾကမၼာ ကိုယ္ျပန္ဖြင္႔ၾကည္႔ေတာ
ေကာင္းကင္တစ္ခုရဲ႔အက္ေၾကာင္းထဲ
ဲဆတ္ခနဲေၾကြၾကသြားတဲ႔ပန္းတပြင္႔ကို.........ေတြ႔လိုက္ရတယ္....... (အန္နာ)

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Powerade Coupons